Niepoczołowice – cmentarz ewangelicki

Tereny wokół Niepoczołowic były zamieszkane już w czasach prehistorycznych, o czym świadczą znaleziska z epoki brązu. Najwcześniejsza pisemna wzmianka o wsi pochodzi z dokumentu z 1368 roku. W dokumencie tym nazwa pojawia się jako 'Nepoczołowitz', a wspomniana jest również rodzina Nicpoczołowskich, co sugeruje istnienie lokalnego rodu szlacheckiego. To potwierdza istnienie osiadłej społeczności na tym terenie już w okresie średniowiecza.
W 1773 roku Niepoczołowice stanowiły majątek szlachecki w okręgu mirachowskim, należący do czterech właścicieli, w tym do ewangelickiej rodziny Bronk. Johann Jakob von Bronk ożenił się z Eleonorą z rodu von Sarbski.
W 1789 roku wieś nadal była majątkiem szlacheckim w rękach czterech właścicieli.
W XIX wieku następowały zmiany właścicieli majątku.
W 1813 roku Niepoczołowice należały do podpułkownika von Zelewskiego.
W 1854 roku majątek zakupił porucznik von Hackwitz, a następnie rotmistrz von Dittmar.
Od 1853 roku właścicielami byli Hirsch Senger z Chojnic i Gottliebshon ze Szczecina.
W 1860 roku do majątku należała wieś Grünline (Zielona Linia), co świadczy o rozległości posiadłości.
W 1870 roku właścicielami byli spadkobiercy Gottliebsona.
W 1872 roku nowym właścicielem został dotychczasowy dzierżawca Thiede.
W 1873 roku majątek został podzielony na mniejsze części i przemianowany na Wahlendorf.